ประวัติ

ความเป็นมาแห่งเวิ้ง

นับเป็นเวลากว่า ๒๐๐ ปีมาแล้ว มีชุมชนที่ตั้งอยู่บริเวณถนน เยาวราชกับถนนเจริญกรุงในย่านเยาวราช ซึ่งเรียกขานกันทั่วไปว่า “เวิ้งนาครเขษม” เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของชุมชนชาวจีนที่อพยพ มาตั้งถิ่นฐานและประกอบกิจการค้ากันอย่างเนืองแน่นตั้งแต่สมัย ต้นรัตนโกสินทร์จนถึงปัจจุบัน

 

ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงอย่างไม่หยุดยั้งของกรุงเทพมหานคร ทำให้พื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญๆ ของกรุงเทพฯ ถูกทำลายไป อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมีลูกหลานอาศัยและสืบทอดวัฒนธรรมของ บรรพบุรุษจากรุ่นสู่รุ่น นับได้ว่า นี่เป็นพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่มีชีวิต ใจกลางกรุงเทพมหานครที่มีคุณค่าและมีความสำคัญอย่างยิ่ง

 

เวิ้งนาครเขษมมีเนื้อที่ ๑๔ ไร่ ๑ งาน ๙๑ ตารางวา เป็นที่ดิน ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานแก่เจ้าฟ้า บริพัตร สุขุมพันธ์ เดิมที่ดินแปลงนี้เป็นเวิ้งน้ำอยู่หน้าวังบูรพา ถัดจาก คลองโอ่งอ่างลงมา หลังได้รับพระราชทาน เจ้าฟ้าบริพัตร สุขุมพันธ์ ได้อนุญาตให้ชาวจีนซึ่งอพยพมาจากเมืองจีนมาใช้ประโยชน์ โดยใน ช่วงแรกนี้ ชาวจีนนำสินค้ามาวางขายเรียงรายบริเวณรอบๆ เวิ้งน้ำ ซึ่งเรียกเป็นภาษาจีนว่า “จุยเจี่ยเก็ง” แปลว่า “วังน้ำทิพย์” นับได้ว่า เป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นย่านการค้าของเวิ้งนาครเขษม

 

ต่อมามีการถมเวิ้งน้ำ “วังน้ำทิพย์” บริเวณนี้จนกลายเป็นที่ราบ และจัดสรรให้แก่คนจีนที่เคยค้าขายในบริเวณนี้มาก่อนตั้งแต่สมัยวาง สินค้ากันบนดิน แล้วพัฒนามาเป็นการค้าแบบแผงลอย เป็นแบบเพิง และเป็นอาคารชั้นเดียว อาคารสองชั้น และสามชั้น เช่นที่เห็นอยู่ใน ปัจจุบัน

 

การค้าขายในเวิ้งนาครเขษม มีวิวัฒนาการมาหลากหลายมาก คนไทยรู้จักเวิ้งนาครเขษมในแง่ของแหล่งกำเนิดหนังสือเก่าหายาก แหล่งขายของเก่า วัตถุโบราณ เครื่องทองเหลือง แหล่งขายส่งเครื่อง ดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และยังเป็นสถานที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ ญี่ปุ่นสมัยก่อน ซึ่งต่อมากลายมาเป็นโรงภาพยนตร์นาครเขษม ดังนั้น จึงนับว่าเวิ้งนาครเขษมเป็นย่านการค้าที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมา อันยาวนาน ซึ่งมีการเจริญเติบโตมาพร้อมๆ กับกรุงรัตนโกสินทร์

เรียบเรียงจากผู้จัดการ ๓๖๐๐ รายสัปดาห์ (๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๔)