ร้านเกษมพาณิช

ร้านกาแฟโบราณอายุเก่าแก่เกือบร้อยปีแห่งนี้ได้อยู่เคียงคู่กับ เวิ้งนาครเขษมมาตั้งแต่ยุคเริ่มต้น ปัจจุบันได้รับการสืบทอดกิจการโดย ทายาทรุ่นที่ ๓ คือคุณโสภณ จิระภาพันธ์ ซึ่งเล่าให้ฟังว่าจุดเริ่มต้นเกิด ขึ้นในสมัยของคุณปู่ซึ่งเปิดเป็นร้านขายกาแฟแผงลอยอยู่บริเวณด้าน หลังตลาดปีระกา เยื้องกับโรงละครนิยมไทย โดยกลุ่มลูกค้า สมัยนั้นนอกจากจะเป็นคนในเวิ้งนาครเขษมแล้ว ยังเป็นกลุ่มลูกค้า ที่มาจับจ่ายซื้อสิ้นค้าในตลาดปีระกาและลูกค้าที่มาเที่ยวชมละครเพลง ของโรงละครนิยมไทย ต่อมาคุณพ่อได้เข้ามารับช่วงต่อจากคุณปู่ ซึ่ง หลังจากนั้นไม่นานได้เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ตลาด ทำให้ต้องสร้าง ตลาดขึ้นมาใหม่ คุณพ่อจึงได้สร้างอาคารพาณิชย์ความสูง ๔ ชั้นขึ้น มาแทนที่ตำแหน่งร้านเดิม และกลายเป็นพื้นที่ทางสังคมที่มีผู้คนแวะมานั่งดื่มกาแฟ และพูดคุยกันตลอดทั้งวัน ในช่วงนั้นร้านจะ เปิดร้านตั้งแต่ตี ๔ และปิดตี ๒ ตามเวลาเปิดตลาดและเวลา ปิดของโรงละครนิยมไทย ต่อมาคุณโสภณได้เข้ามารับช่วงกิจการต่อจากคุณพ่อ แต่เนื่องจากสภาพสังคมที่เปลี่ยนไปเมื่อตลาดซบเซา และโรง ละครปิดตัวลง ประกอบกับร้านกาแฟสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นเป็น จำนวนมาก ทำให้ลูกค้าที่เคยแวะมาดื่มกาแฟที่ร้านลดน้อยลง ทำให้ร้านกาแฟเกษมพาณิชต้องปรับตัวเองอีกครั้ง โดยแบ่ง พื้นที่หน้าร้านจากที่เคยเป็นพื้นที่ดื่มกาแฟ และนั่งคุยกันของ ลูกค้า กลายเป็นพื้นที่ค้าขายสินค้าประเภทเครื่องมือช่าง เพื่อหารายได้เสริม จุดเด่นของร้าน สูตรกาแฟของร้าน คือชงตามรสนิยม ของลูกค้า ส่วนความรู้สึกที่มีต่อเวิ้งนาครเขษมนั้น คุณโสภณ บอกว่าถึงแม้ที่นี่จะเป็นบ้านเช่า แต่ก็เป็นบ้านเกิดของตนเอง

ที่ตั้งปัจจุบัน