ร้านเซียะ เกาเหลาเนื้อวัวไร้เทียมทาน

ร้านเซียะ เกาเหลาเนื้อวัวไร้เทียมทาน เป็นร้านขายเกาเหลาเนื้อ ที่มีมาเป็นรุ่นที่ ๔ มีมาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่ ๒ รวมอายุกิจการ ร้านตอนนี้ก็ประมาณ ๘๐ ปี แรกเริ่มของร้านอาหารเป็นร้านหาบขาย บริเวณตลาดปีระกา พอมารุ่นที่ ๒-๓ ก็เริ่มเป็นร้านที่อยู่ในตลาดปี ระกาเรื่อยมาจนรุ่นคุณพ่อ ร้านปัจจุบันเพิ่งทำการย้ายมาเป็นรุ่นที่ ๔ รุ่นลูก สาเหตุที่ขายเกาเหลาเนื้อคือ แรกเริ่มขายก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ซึ่งใน อดีตคนจีนนิยมกินเนื้อแต่ชอบสั่งข้าวกับเกาเหลามากกว่าสั่งก๋วยเตี๋ยว (สมัยก่อนไม่มีความเชื่อทางศาสนาที่มีข้อห้ามข้อบังคับของคนจีนใน เรื่องห้ามกินเนื้อมากเท่าปัจจุบันนี้ รวมทั้งย่านเวิ้งฯและเยาวราช เป็น ย่านคนจีนแห่งใหญ่บนเกาะรัตนโกสินทร์ ทางร้านจึงมีกลุ่มลูกค้าชาว จีนที่ชอบกินเนื้อจำนวนมาก) เกาเหลาเนื้อวัวไร้เทียมทานมีที่มาจากแม่ช้อยนางรำที่มาชิมที่ ร้านเป็นผู้ตั้งให้ตอนนำไปลงหนังสือ มีความหมายว่า ร้านนี้อร่อยจน ไม่มีร้านไหนเทียมทานได้ ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นลูกค้าประจำที่บอกต่อๆ กันถึงรสชาติที่ไม่เปลี่ยนแปลง บ้างก็เป็นลูกค้าขาจรที่มาตามคำบอก ต่อโดยเฉพาะปัจจุบันที่ได้ข่าวหรือเห็นรูปที่ลงในอินเตอร์เน็ต ซึ่งก็เป็น ลูกค้าที่มากินแล้วติดใจแล้วก็ช่วยเอาไปลงบอกต่อๆ กัน โดยทางร้าน ไม่ได้ประชาสัมพันธ์แต่ประการใด ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัยลูกค้าก็จะบอก ว่ารสชาติยังคงเดิม ทั้งที่ป้ายร้านเปลี่ยนไปตามราคาเกาเหลาเพราะราคาก็เปลี่ยนแปลงเรื่อยๆ หรือจากการต้มเนื้อด้วยฟืนมา เป็นการต้มด้วยแก๊สในปัจจุบัน รสชาติและลูกค้าก็ยังคง เหนียวแน่นไม่เปลี่ยนแปลงจวบจนปัจจุบัน ที่ไม่ได้มีเพียง ลูกค้าที่เข้ามากินในร้านหรือซื้อกลับ แต่มีคนสั่งเข้าวัง สั่งไป ศิริราช สั่งไปรัฐสภา ชื่อเสียงของร้านก็มีมากขึ้น ส่วนใหญ่ที่ดังๆ ของร้านก็คือ เนื้อโกเบ แต่ไม่ใช่เนื้อโกเบ แบบของญี่ปุ่น แต่เป็นเนื้อที่มีตา หั่นตามขวางของเนื้อ แล้วนำไปต้ม ที่จริงก็เรียกเนื้อต้มเนื้อตุ๋น แต่สมัยก่อนทักษิณ มากินที่ร้านแล้วเรียกว่าเนื้อโกเบคนจึงรู้จักชื่อนี้มาจนทุกวันนี้ เวิ้งฯ ไม่ได้เป็นย่านที่อยู่โดดๆ บนเกาะรัตนโกสินทร์ แต่เวิ้งฯ เป็นย่านเศรษฐกิจที่เชื่อมต่อกับเยาวราช เชื่อมต่อกับวังถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้อนุรักษ์เวิ้งฯ ไว้ให้ลูกหลานได้เรียนรู้ ได้เห็น ได้สัมผัส เพราะถ้าไม่มีเวิ้งฯ ก็ไม่รู้จะไปหาดูวัฒนธรรม และการยังคง สภาพของสถาปัตยกรรมในเวิ้งฯ ที่สวยงามได้ที่ไหน เพราะมันบอก เรื่องราวความเป็นมาผ่านสิ่งเหล่านี้ทั้งวิถีชีวิต เพราะส่วนหนึ่งคืออยู่ ใกล้วัง มีความสัมพันธ์กัน เราเลยยังเก็บบรรยากาศเดิมๆ ไว้เป็น เครื่องฟื้นความจำของคนรุ่นก่อนๆ ที่มาเห็นแล้วนึกถึงอดีตที่งดงาม เช่น รถรางที่คนรุ่นใหม่ไม่เคยเห็น แต่เห็นแค่ร่องรอยก็ภาคภูมิใจแล้ว หรืออาคารหลังนี้บรรพบุรุษเราสร้างมา มีตราร้านเราเราก็ภูมิใจ ได้เห็นอดีตที่ดีงาม ก็อยากให้อนุรักษ์ไว้

ที่ตั้งปัจจุบัน

ยังไม่มีข้อมูล